تماس با مشاوران

مشاوره خانواده

تاریخچه شروع فعالیت

شروع مسیر رشد فردی با همراهی متخصصان

مشاوره خانواده به اعضای یک خانواده کمک می‌کند الگوهای ارتباطی ناکارآمد را شناسایی کرده و روابطی سالم‌تر بین زوجین، والدین و فرزندان یا سایر اعضا بسازند. این مشاوره برای زوج‌هایی که با تعارضات زناشویی، مشکلات ارتباط با فرزندان، بحران‌های دوره‌ای زندگی خانوادگی یا حتی مسائل مربوط به طلاق و جدایی مواجه‌اند کاربرد دارد. در ترمه، مشاوره خانواده با نگاهی سیستمی به خانواده انجام می‌شود؛ یعنی به‌جای تمرکز صرف بر یک فرد، الگوی تعامل کل خانواده بررسی و اصلاح می‌شود تا نتیجه پایدارتر باشد.

دریافت مشاوره

خدمات مشاوره خانواده

خودشناسی و شناخت الگوهای رفتاری خانواده

شناسایی الگوهای تکرارشونده‌ای که به تعارض یا سوءتفاهم دامن می‌زنند.

افزایش اعتماد به‌نفس اعضای خانواده

تقویت جایگاه و صدای هر عضو در تعاملات خانوادگی.

مدیریت استرس و تعارضات خانوادگی

کاهش تنش‌های مکرر و یادگیری روش‌های سالم حل اختلاف در خانواده.

هدف‌گذاری مشترک برای آینده خانواده

هم‌راستاسازی خانواده حول برنامه‌ها و تصمیم‌های مهم مشترک.

بهبود ارتباط والدین و فرزندان

تقویت گفت‌وگوی مؤثر و کاهش فاصله نسلی بین والدین و فرزندان.

رشد فردی در کنار پیوندهای خانوادگی

حفظ فردیت هر عضو بدون آسیب به انسجام خانواده.

متخصصان این حوزه

دکتر رها سماواتی

روان درمانگر وجودی

دکتر عماد سالاری

درمانگر کودک

دکتر پروانه قهرمان

روان درمانگر تحلیلی کودک

دکتر علی محمدی

روان درمانگر تحلیلی

دکتر رضا صدری

مشاور ازدواج

گفته‌های مشتریان درباره ما

تجربه‌ی من در این کلینیک واقعاً آرامش‌بخش بود. برخورد محترمانه و حرفه‌ای درمانگرها باعث شد از همون جلسه‌ی اول احساس امنیت و اعتماد کنم. تغییرات مثبتی که توی خودم می‌بینم برام خیلی ارزشمنده.

مهندس جعفری

5.0

محیط کلینیک بسیار صمیمی و در عین حال تخصصیه. مشاوره‌ها کاملاً کاربردی و متناسب با شرایط شخصی من بود و کمکم کرد بهتر با چالش‌های زندگیم کنار بیام. حتماً این کلینیک رو پیشنهاد می‌کنم.

مهندس جعفری

5.0

سوالات متداول

مشاوره خانواده چه زمانی لازم است؟

وقتی تعارضات مکرر، سوءتفاهم‌های تکرارشونده، مشکلات ارتباطی بین والدین و فرزندان یا تنش‌های زناشویی زندگی روزمره خانواده را تحت تأثیر قرار داده باشد، مشاوره خانواده کمک‌کننده است.

بسته به موضوع مشاوره متفاوت است؛ گاهی جلسات با زوجین، گاهی با کل خانواده و گاهی به‌صورت ترکیبی از جلسات فردی و مشترک برگزار می‌شود.

مشاوره زوجین بر رابطه بین دو همسر تمرکز دارد، در حالی که مشاوره خانواده کل نظام خانواده شامل والدین، فرزندان و گاه سایر اعضا را در نظر می‌گیرد.

بسته به میزان پیچیدگی مشکل، معمولاً پس از چند جلسه اول تغییرات کوچک در نحوه ارتباط قابل مشاهده است، اما تثبیت الگوهای جدید زمان بیشتری می‌طلبد.

یکی از دلایل اصلی، افزایش حجم محرک‌ها و مسئولیت‌های ذهنی است. ما امروز از صبح تا شب با اطلاعات، پیام‌ها و توقعات شغلی و خانوادگی درگیر هستیم. ذهن فرصت استراحت ندارد. وقتی ذهن خسته است، رابطه هم خسته می‌شود. مشکل خانواده‌ها کمبود محبت نیست؛ کمبود انرژی روانی است.

بزرگ‌ترین دلیل این است که زوج‌ها «می‌شنوند» اما «درک نمی‌کنند».

در دنیای شلوغ امروز، حرف‌ها خیلی سریع گفته می‌شود، اما احساسات پشت آن شنیده نمی‌شود. زن و مرد چیزی را برداشت می‌کنند که فکر می‌کنند طرف مقابل منظورش بوده، نه آنچه واقعاً گفته شده است. مشکل اصلی برداشت‌های ناخودآگاه است، نه کلمات.

مهم‌ترین آسیب، مقایسه پنهان است. وقتی هر روز زندگی‌های براق دیگران را می‌بینیم، ناخودآگاه رابطه خودمان کوچک‌تر و کم‌ارزش‌تر به نظر می‌رسد. نه به این دلیل که رابطه ما بد است، بلکه چون تصویر دیگران واقعی نیست. شبکه‌های اجتماعی فاصله‌ای می‌سازد بین «آنچه داریم» و «آنچه فکر می‌کنیم باید داشته باشیم».

فشار مالی بیشتر از اینکه رابطه را خراب کند، احساس امنیت را تهدید می‌کند. وقتی امنیت خدشه‌دار شود، آدم‌ها حساس، زودرنج و کم‌طاقت می‌شوند. مسئله فقط پول نیست؛ پیامی است که بی‌ثباتی مالی به روان ما می‌دهد. زوج‌هایی که مهارت گفت‌وگو درباره پول را دارند، حتی در بحران هم به هم نزدیک‌تر می‌شوند.

چون نسل جدید بین دو مدل گیر کرده است؛ یکی نقش‌های سنتی که از خانواده گرفته‌اند و دیگری نقش‌های مدرن که جامعه از آن‌ها می‌خواهد. این تضاد باعث سردرگمی می‌شود. تا زمانی که زوج‌ها نقش‌ها را با گفت‌وگو، نیازهای واقعی و توانمندی‌های فردی تنظیم نکنند، تعارض ادامه پیدا می‌کند.

از جایی که «وقت مشترک» به «کنار هم بودنِ بی‌کیفیت» تبدیل می‌شود. زوج‌ها کنار هم هستند، اما هرکس در دنیای خودش. فرسودگی از نبود عشق شروع نمی‌شود؛ از نبود توجه فعال شروع می‌شود. یک دقیقه توجه واقعی گاهی از یک ساعت با هم بودن ارزشمندتر است.

چون والدین امروز می‌خواهند «بی‌نقص» باشند. هر اشتباهی باعث احساس گناه می‌شود. از طرفی حجم اطلاعات تربیتی زیاد شده و والدین را سردرگم کرده است. وقتی تمرکز از «رابطه سالم با کودک» برداشته شود و روی «انجام درست فرمول‌ها» برود، استرس بالا می‌رود. والدگری یک مهارت است، نه مسابقه.

در بیشتر موارد، خیانت علامت است نه علت؛ علامتِ مشکلات حل‌نشده، فاصله عاطفی یا نادیده گرفتن نیازهای روانی. این به معنی توجیه نیست؛ معنایش این است که اگر فقط روی خیانت تمرکز کنیم و به ریشه‌ها نپردازیم، زخم رابطه درمان نمی‌شود. خیانت هشداری است که نشان می‌دهد رابطه نیاز به کار و توجه داشته است.

تاب‌آوری خانواده از سه چیز می‌آید: گفت‌وگوی سالم، انعطاف‌پذیری و حمایت عاطفی. خانواده‌هایی که مشکل را «دشمن مشترک» می‌بینند، نه فرصتی برای «مقصر پیدا کردن»، در سختی‌ها قوی‌تر عمل می‌کنند؛ نه به خاطر شانس، بلکه به خاطر الگوی ارتباطی‌شان.

رابطه سالم از آدم‌های سالم شروع می‌شود. زخم‌های درمان‌نشده فردی معمولاً در رابطه خودشان را نشان می‌دهند؛ با حساسیت بیشتر، ترس از صمیمیت یا کنترل‌گری. زوج‌هایی که روی رشد فردی کار می‌کنند، کیفیت رابطه‌شان چند برابر بهتر می‌شود. رابطه خوب بدون سلامت روان پایدار نمی‌ماند.